Sherlock Holmes: Gra cieni (2011)

„Sprawa wznowiona…”

Te dwa słowa, które pojawiły się na zakończenie filmu Sherlock Holmes z 2009 roku były dla widzów kuszącą obietnicą dalszych przygód. Film Sherlock Holmes: gra cieni jest spełnieniem tej obietnicy, ponownie ożywia na ekranie legendarnego bohatera w nowym pełnym akcji i zagadek filmie, w którym po raz drugi spotykają się gwiazdy i filmowcy odpowiedzialni za międzynarodowy sukces pierwszej części.

Reżyser Guy Ritchie mówi — „Bardzo chciałem powrócić do świata Sherlocka Holmesa, ponieważ doświadczenia związane z tworzeniem pierwszej części były bardzo pozytywne, zarówno pod względem osobistym, jak i twórczym. Mieliśmy cały wachlarz historii, które mogliśmy opowiedzieć wracając do tej postaci, ponieważ ma ona wiele interesujących aspektów. Osobliwości Holmesa to coś więcej, niż opisano w książkach, dlatego chciałem mieć możliwość lepszego zgłębienia tego tematu, a jednocześnie pokazać widzom coś, czego jeszcze nie widzieli”.

Film Sherlock Holmes Ritchie’ego na nowo zdefiniował kultową postać stworzoną przez Sir Arthura Conana Doyle’a i przedstawił ją nowemu pokoleniu dzięki Robertowi Downeyowi Jr., który stworzył tę wyjątkową kreację u boku Jude’a Lawa w roli przyjaciela, partnera, a czasem antagonisty Sherlocka — doktora Johna Watsona.

Producent Joel Silver mówi — „Dynamika między Robertem i Jude’em w rolach Holmesa i Watsona miała w sobie swoistą magię, a ten film dał nam możliwość lepszego zgłębienia tego zagadnienia. W pierwszej części daliśmy widzom czas na poznanie słabości postaci. Tym razem mamy już gotowe fundamenty, więc możemy skupić się na akcji, która jest bardziej spektakularna, zabawna i wybuchowa w każdym tego słowa znaczeniu”.

„Po pierwsze — dodaje Robert Downey Jr. — chcieliśmy zachować intuicyjny charakter, który był elementem początkowej wizji Guya, a jednocześnie postawić Holmesa przed jeszcze trudniejszą sprawą, taką, która będzie stanowić wyzwanie dla jego sporych umiejętności”.

To wyzwanie wiąże się z zagrożeniem ze strony strasznego przeciwnika, którego imię zna każdy, kto choć trochę interesował się książkami o Sherlocku Holmesie —profesora Jamesa Moriarty’ego.

„Potrzebowaliśmy zagadki, która będzie dla Holmesa podniesieniem poprzeczki, dlatego skonfrontowaliśmy go z jego najsłynniejszym wrogiem” — mówi producentka Susan Downey. „Pod koniec pierwszej części Sherlock dowiedział się nieco o istnieniu Moriarty’ego od Irene Adler. Od tamtej pory wzrastała jego obsesja na punkcie knowań Moriarty’ego i Sherlock zaczął zdawać sobie sprawę z rozmachu jego planów”.

Producent Lionel Wigram dodaje — „Moriarty jest największym geniuszem zbrodni na świecie. To szalony geniusz, a to, że jest tak inteligentny, oznacza, że Holmes być może właśnie spotkał godnego siebie przeciwnika”.

Ritchie podkreśla — „Intelektualnie obaj są w pewnym sensie na takim samym poziomie, dlatego można odnieść wrażenie, że ta gra jest ekscytująca dla nich obu. Tak naprawdę potrzebują siebie nawzajem, tak samo jak w książkach. Holmes potrzebuje Moriarty’ego tak, jak Moriarty Holmesa”.

Do napisania scenariusza producenci zatrudnili małżeństwo scenarzystów — Kierana i Michele Mulroneyów. Michele jest szczególnie dobrze obeznana z materiałem źródłowym. „Dorastałam w Anglii i pamiętam, jak czytałam książki i byłam pod wrażeniem dziwnego, a zarazem wspaniałego sposobu funkcjonowania umysłu Holmesa. Dużo radości sprawił mi powrót do tych opowieści i to, że wciąż jestem zachwycona pomysłowością i zawiłością zagadek Arthura Conana Doyle’a”.

Prawdziwy entuzjasta Sherlocka Holmesa zauważy też, że filmowcy złożyli hołd autorowi, włączając niektóre fragmenty jego tekstów do dialogów.

Scenarzyści również czuli, że muszą należycie odtworzyć czarny charakter i bohaterów opowieści. „Wiedzieliśmy, że niezależnie od tego, jaki mroczny plan ma w zanadrzu Moriarty, musi on sprawiać wrażenie czegoś nie do pokonania” — mówi Kieran Mulroney. „Stawka musiała być wysoka, proporcjonalnie do rządzy zła profesora, która oczywiście jest ogromna. Naszym celem było pchniecie Holmesa i Watsona do ekstremalnych działań w pościgu za tym człowiekiem i wystawienie ich przyjaźni na próby trudniejsze niż w poprzednim filmie”.

„Bardzo się cieszyłem, że relacja, jaką stworzyliśmy między Holmesem i Watsonem, nadal jest głównym punktem fabuły” — mówi Jude Law powracający w roli Watsona.

Producent Dan Lin, który już wcześniej współpracował z Mulroneyami, zauważa — „Scenariusz Kierana i Michele zgłębia rozwój relacji między Holmesem i Watsonem po wydarzeniach z pierwszej części. Sherlock jest gotowy do podjęcia następnej sprawy, a Watson zaręczył się z Mary i zamierza ustatkować się i usunąć z życia prywatnego detektywa. Jak to wpłynie na ich przyszłość? Jak świat poradzi sobie bez nich, zwłaszcza, kiedy na wolności grasuje najbardziej zaciekły wróg Sherlocka, profesor Moriarty?”.

Oprócz Moriarty’ego film Sherlock Homes: Gra cieni przedstawia współczesnym widzom jeszcze jedną postać dobrze znaną czytelnikom powieści — starszego i dużo bardziej obytego brata Sherlocka — Mycrofta Holmesa, którego zagrał Stephen Fry. Rachel McAdams również powraca w roli Irene Adler, aby kusić i dręczyć Sherlocka, podczas gdy na scenę wkracza nowa postać kobieca — Cyganka imieniem Sim, w którą wcieliła się szwedzka aktorka Noomi Rapace. Może ona doprowadzić detektywa do ostatniego elementu tajemniczej układanki i pozwolić mu przejrzeć mroczny plan Moriarty’ego.

Kiedy złowieszczy plan Moriarty’ego zatacza coraz szersze kręgi, poszerza się też pole akcji, która wykracza już poza Londyn, do Francji, Niemiec i Szwajcarii. Ritchie stwierdza — „Styl narracji pozwolił nam rozwinąć skrzydła w Europie i rozbudować topografię i tło fabuły”.

Wigram mówi — „To pozwoliło nam też dodać nowy element do tej mieszanki, który doskonale łączy się z wydarzeniami politycznymi, gospodarczymi i przemysłowymi pod koniec XIX wieku. To początek nowej ery, widzimy narodziny lobby wojskowo–przemysłowego, z coraz potężniejszą bronią i skuteczniejszymi sposobami walki”.

U progu tego zmieniającego się świata czyha niebezpieczeństwo. Jednak dla tego, kto potrafi wykorzystać sytuację, jest to też ogromna możliwość zyskania władzy i bogactwa. Tylko Sherlock Holmes odkrył, że profesor James Moriarty dolewa oliwy do ognia i pozostaje tylko kwestią czasu, kiedy świat stanie w płomieniach.

„To nasza ostatnia przygoda, Watsonie. Zamierzam wykorzystać ją jak najlepiej”.

Tytułowy bohater filmu Sherlock Holmes wykreowany przez Roberta Downeya Jr. łamie konwenanse. Zniknęła niegdyś będąca znakiem rozpoznawczym czapka z uszami, zakrzywiona fajka i brytyjskie maniery. Zamiast nich pojawił się cwany awanturnik, którego sprawność fizyczna dorównuje niezwykłym możliwościom umysłu i nadnaturalnej wnikliwości.

Ritchie mówi — „Jedną z najważniejszych spraw w pierwszym filmie było odejście od odrobinę „zakurzonego” wizerunku tej postaci, jakiego, jak przypuszczam, wielu ludzi się spodziewało. Pozostając wiernymi oryginalnej kreacji Conana Doyle’a, chcieliśmy uchwycić wygląd Holmesa, równocześnie wyrażając jego inteligencję i spryt, a Robert potrafił uchwycić to wszystko, a nawet więcej. Istniało wiele drobnych niuansów, które wniosły bardzo dużo do tej postaci. Teraz nie potrafię wyobrazić sobie nikogo innego w roli Sherlocka Holmesa”.

Downey odwzajemnia komplementy — „Wspaniale pracuje mi się z Guyem, to proces oparty na współpracy, a on ma świetne poczucie humoru, co naprawdę ma znaczenie. Ten film zawiera element odkrywania Sherlocka Holmesa na nowo. Chcieliśmy zachować to poczucie dobrej zabawy, równocześnie dodając jeszcze więcej powagi”.

„Robert wiedział, jak zakraść się do głowy Sherlocka Holmesa, jak sprawić, żeby był zabawny, ekscentryczny a przy tym w pełni wiarygodny jako najbardziej znany detektyw wszech czasów. Wspaniale się to oglądało” — zauważa Silver.

W czasie, który upłynął od wydarzeń z pierwszego filmu, Holmes wypełnia samotną misję, kieruje nim odkrycie, że chociaż wytropił złego Lorda Blackwooda, jakimś sposobem przeoczył jeszcze większe zagrożenie. Spowity aurą tajemniczości profesor Moriarty cierpliwie czekał, aby wykorzystać dzieło Blackwooda.

Downey mówi — „Kilka miesięcy później widzimy następstwa tego, że Holmes jest pochłonięty sprawą Moriarty’ego — ta sprawa wciągnęła go do tego stopnia, że najwyraźniej zaczyna tracić głowę. Tak bardzo koncentruje się na poszukiwaniach, że traci z oczu wszystko inne, w tym chyba także własny rozsądek” — mówi z uśmiechem aktor.

W takim stanie Watson zastaje starego przyjaciela, kiedy powraca na Baker Street w przeddzień swojego ślubu z Mary. Jude Law zauważa — „Watson przybywa, spodziewając się wieczoru kawalerskiego, który miał przygotować jego drużbant. Zamiast tego odkrywa jednak, że obsesja Holmesa na punkcie profesora Moriarty’ego jest niepokojąca. Nie sądzę, aby wątpił w rację Holmesa, poza tym wciąż drzemie w nim dawny żołnierz, który czuje się odpowiedzialny za przywrócenie sprawiedliwości. Ale podejrzewa, że skończy się to tym samym dylematem, co zawsze — czy wybrać bezpieczne życie u boku żony, czy pełen emocji pościg. Bez wątpienia wspaniałą sprawy, które rozwiązuje razem z Holmesem są dla Watsona wspaniałą przygodą, poza tym chce pomóc przyjacielowi w kłopotach, w które ten się pakuje, dlatego ciągle toczy wewnętrzną walkę”.

Ritchie dodaje — „Wszyscy chcielibyśmy mieć umysł Sherlocka Holmesa, chociaż bardziej identyfikujemy się z Watsonem. Jako lekarz też jest intelektualistą, ale w pewnym sensie Watson jest przeciętnym człowiekiem, którego ekscytuje życie pełne akcji, a Holmes jest dla niego kluczem do tego życia. Dlatego tworzą doskonały duet, który jest siłą napędową tych opowieści”.

Relacja Holmesa i Watsona znajduje odzwierciedlenie w przyjaźni między grającymi ich aktorami. Downey stwierdza — „Mam wobec Jude’a uczucia takie, jak Sherlock wobec Johna. Kocham go jak brata. Nie mogłem sobie wymarzyć lepszego partnera”.

„Tworzenie interakcji między Holmesem i Watsonem było jedną z najbardziej satysfakcjonujących rzeczy w pierwszym filmie. Od samego początku Robert i ja potrafiliśmy z powrotem odnaleźć się w tej relacji” — wspomina Law. „Tym razem skorzystaliśmy z tego, że naprawdę znaliśmy postaci, po tym, jak stworzyliśmy fundamenty ich przyjaźni w pierwszym filmie. Dlatego mogliśmy zaufać swojej intuicji, a nawet zrobić krok naprzód”.

Michele Mulroney twierdzi, że to, iż aktorzy tak dobrze znali swoje postacie, bardzo wiele wniosło do filmu. „Robert i Jude czują się w tych rolach jak w drugiej skórze, dokładnie rozumieją, co nimi kieruje. Nie narzucimy im żadnych dialogów, jeśli nie uznają, że są trafione. Byli naprawdę bezcenni w roli strażników kwestii wypowiadanych przez Holmesa i Watsona”.

„Robert i Jude to niezwykle utalentowani aktorzy, którzy uwielbiają swoją pracę i są dobrymi kumplami” — dodaje Ritchie. „Te dwa elementy wniosły na plan ogromną energię i ułatwiły wszystkim pracę”.

„Ten mężczyzna bez twarzy, z którym prowadzisz interesy, nie jest zwykłym przestępcą.

To prawdziwy geniusz zbrodni”.

Jak się okazuje, Watsonowi nie pozostawiono wyboru — musi dołączyć do Holmesa. Tego wyboru pozbawia go Moriarty, który chce wykorzystać lekarza i jego ukochaną Mary jako przypadkowe ofiary w walce z detektywem.

Jared Harris przyjął rolę człowieka, którego określa jako „prawdopodobne największego przestępcę współczesnej literatury, co było trochę onieśmielające. Moriarty musi działać na poziomie uzasadniającym wysokie mniemanie Sherlocka na temat potęgi zagrożenia, jakie stanowi. Widz musi uwierzyć, że jest równie przebiegły, jak Holmes, może nawet bardziej, jak mistrz szachowy, który wyprzedza myślami kolejne ruchy przeciwnika. W rzeczywistości jest po prostu chorym socjopatą, dlatego świetnie się bawiłem grając tę postać” — śmieje się aktor.

Podczas obsadzania roli najbardziej złowrogiej postaci, jaką można sobie wyobrazić, twórcy filmu musieli uwzględnić fakt, że świat postrzega Moriarty’ego jako błyskotliwego i niegroźnego profesora matematyki, którego wszyscy podziwiają i którego się nie boją. Ritchie wyjaśnia — „Chcieliśmy trzymać się tego, że Conan Doyle stworzył go jako postać, którą najmniej podejrzewa się o bycie złoczyńcą. To wielkość ambicji wyróżniała go z tłumu. Jared był właściwym człowiekiem do tej roli”.

Wigram stwierdza — „Jared gra Moriarty’ego, tworząc wspaniałe połączenie uroku i zagrożenia. Może wydawać się bardzo skromny i uprzejmy, ale w jego spojrzeniu jest coś szalonego. W ten sposób ukazuje różne oblicza Moriarty’ego — szanowanego profesora na uniwersytecie, przyjaciela bogatych i wpływowych, oraz diabolicznego geniusza uczestniczącego w ogromnym przedsięwzięciu kryminalnym, który dostrzega, jak uprzemysłowienie zmienia krajobraz i korzysta z tego we własnych celach w sposób, którego nikt inny nie pojmuje. W tym tkwi jego geniusz”.

„Tylko Holmes rozumie skalę i złożoność planów Moriarty’ego” — mówi Ritchie. „Jego zadaniem jest przekazanie tego Watsonowi, a przez niego również widzom”.

Sam Holmes być może nie odkryłby planu Moriarty’ego w porę, gdyby nie Irene Adler, która, jak pokazano w filmie Sherlock Holmes, była pracownicą profesora. To ona wyjawiła Sherlockowi tożsamość profesora, ironicznie ostrzegając Holmesa, aby go nie lekceważył i tym samym stawiając samą siebie na linii ognia między dwoma potężnymi przeciwnikami.

Susan Downey mówi — „Irene jest jedyną kobietą, która kiedykolwiek pokonała Sherlocka, która potrafi do niego dotrzeć. Ich związek jest bardzo wybuchowy, z czego Moriarty doskonale zdaje sobie sprawę i co okazuje się niebezpieczne dla obojga”.

Ponownie wcielająca się rolę wyrachowanej famme fatale Rachel McAdams mówi — „Związek Irene i Sherlocka bywa jak gra, zabawa w kotka i myszkę, w to, kto pierwszy wyzna swoje prawdziwe uczucia, ale jest też pełen dramatyzmu i intryg, bo nigdy nie wiadomo, czego się po niej spodziewać. Wspaniale się bawiłam pracując z Guyem i Robertem nad stworzeniem odpowiednich odcieni tego słodko–gorzkiego związku. To było niczym dobrze opracowana choreografia”.

Irene, która pracuje jako kurier Moriarty’ego, nieumyślnie daje Sherlockowi kolejną wskazówkę — list do tajemniczej, przepowiadającej przyszłość Cyganki imieniem Sim, która, jak mówi Downey — „jest ostatnim elementem prowadzącym do rozwiązania zagadki”.

Rola Sim to pierwsza anglojęzyczna rola Noomi Rapace, która zwróciła na siebie uwagę filmowców w 2009 roku dzięki roli w filmie Dziewczyna z tatuażem. Ritchie potwierdza — „Wszyscy jesteśmy wielkimi fanami Noomi i kiedy ją spotkaliśmy, już miała dużo pomysłów na tę postać. Wspaniale się z nią współpracowało, ponieważ jest bardzo energiczna, bystra i niezwykle zaangażowana — tych właśnie cech poszukiwaliśmy dla Sim”.

Rapace mówi, że wędrowny styl życia Cyganów i sposób, w jaki w tamtych czasach ich traktowano, sprawiły, że Sim stała się twarda. „Jest zawsze w podróży, a gdziekolwiek się uda, jest źle traktowana, dlatego nauczyła się bronić. Cyganie potrafią przetrwać w najtrudniejszych warunkach i żyć na krawędzi, zwykle w miejscach, w których nie są mile widziani. Sim poznała mroczne oblicze ludzi i w tym sensie coś łączy ją z Holmesem”.

Aktorka też może mieć coś wspólnego z postacią, którą gra. „Mój ojciec był śpiewakiem flamenco i pochodził z Hiszpanii, powiedziano mi, że w jego żyłach płynęła cygańska krew. Nie jestem pewna, czy to prawda, ale zawsze interesowałam się cygańską kulturą, a rola Sim dała mi wspaniałą możliwość zgłębienia wiedzy na temat tego, jak żyją i kochają Cyganie, na temat silnego poczucia więzi z rodziną i lojalności. Guy dał mi dużo swobody podczas tworzenia tej postaci i naprawdę to doceniam”.

„Noomi była niesamowita… To nie tylko świetna aktorka, ale też wspaniała osoba” — mówi Silver. „Przez większość czasu pojawia się w filmie u boku Roberta i Jude’a, musiała dotrzymywać im kroku i poradziła sobie znakomicie”.

Tajemniczy list, dzięki któremu Sherlock Holmes zainteresował się Sim, został napisany przez jej brata, Rene. Kilka lat wcześniej Sim i Rene dołączyli do grupy anarchistów pod nazwą Lapin Vert. Później grupa stała się zbyt ekstremistyczna i Sim z bratem opuścili ją, ale z nieznanych powodów Rene powrócił do niej i został pionkiem w śmiertelnie niebezpiecznej grze Moriarty’ego. Sim zgadza się pomóc Holmesowi i Watsonowi, jeśli ocalą jej brata.

Holmes początkowo szuka Sim w klubie dla mężczyzn, do którego zaprowadził Watsona i swojego brata pod pretekstem zorganizowania wieczoru kawalerskiego Watsona.

Mycrofta Holmesa, który zajmuje bliżej nieokreślone ale najwyraźniej wysokie stanowisko w brytyjskim rządzie, gra popularny brytyjski aktor Stephen Fry. Jak mówi — „Sherlock Holmes był jedną z moich pierwszych i największych fascynacji w literaturze. Dołączyłem do Stowarzyszenia Sherlocka Holmesa w Londynie i zdaje się, że byłem wówczas najmłodszym z jego członków. Kiedy zadzwonili do mnie w sprawie Mycrofta, byłem zachwycony, wprost nie posiadałem się z radości”.

„To wspaniałe, że Sherlock Holmes ma w sobie coś nieśmiertelnego, co trafia do każdego pokolenia, które odkrywa go na nowo” — mówi Fry. „Kiedy zobaczyłem film Sherlock Holmes, który Guy stworzył razem z Robertem i Jude’em, pomyślałem, że jest odpowiedni dla naszych czasów. Była w nim mieszanka akcji i humoru oraz najlepsze kreacje postaci. Praca z nimi nad tym filmem sprawiła mi dużo radości. Guy jest niezwykłym reżyserem, bystrym, ciągle zainteresowanym, wie czego chce i wie jak sprawić, aby atmosfera na planie sprzyjała dobrej zabawie”.

„O Stephenie Fryu mówi się jako o narodowym skarbie Anglii. Jeśli spędzi się z nim trochę czasu, łatwo zrozumieć, dlaczego” — twierdzi Susan Downey. „Jest nie tylko wybitnym aktorem, ale też jednym z najbardziej inteligentnych, wykształconych i elokwentnych ludzi, jakich znam. Jest jak chodząca encyklopedia. Najczęściej, kiedy mieliśmy jakieś wątpliwości dotyczące historii albo Holmesa, zwracaliśmy się z tym do Stephena, bo wiedzieliśmy, że jego odpowiedzi zawsze będą trafne”.

Fry, prawdziwy fan Sherlocka Holmesa, podjął się odtworzenia roli Mycrofta z i doskonale uchwycił wszystkie jego dziwactwa. „Bardzo podoba mi się pomysł, że Sherlock Holmes ma brata, który jest sprytniejszy od niego, ale leniwy i obojętny wobec ludzi. Mycroft to kompletny mizantrop. Jest współzałożycielem klubu o nazwie Diogenes Club, w którym obowiązuje zakaz rozmawiania. Za każdym razem, kiedy bracia się spotykają, natychmiast wszczynają rywalizację, a biedny Watson musi uczestniczyć w tych dedukcyjnych potyczkach dwóch supermózgów” — śmieje się aktor.

Nowa narzeczona Watsona, Mary, jest zaskoczona i przerażona, kiedy dowiaduje się że jest jeszcze jeden Holmes. Kiedy Sherlock rujnuje jej miesiąc miodowy kobieta zostaje dość bezceremonialnie powierzona pod opiekę Mycrofta.

W rolę Mary Morstan, teraz pani Watson, ponownie wcieliła się Kelly Reilly, która, jak mówi Susan Downey — „jest wszechstronnie utalentowana”. Downey dodaje — „Cieszyliśmy się, że będziemy mogli oglądać Mary w tym filmie zarówno w scenach akcji, jak i w scenach komediowych, to pozwoliło nam ukazać inny wymiar Kelly jako aktorki i Mary jako postaci”.

Reilly tak mówi o swojej postaci — „Mary wie, że John ją kocha, ale wie też, że czuje się rozdarty między cichym życiem u jej boku, a pełnym przygód życiem w towarzystwie Sherlocka Holmesa. Myślę też, że wyczyny Johna robią na niej większe wrażenie, niż sama chce przyznać”.

Wśród odtwórców głównych ról w filmie Sherlock Holmes: Gra cieni znaleźli się także Paul Anderson jako prawa ręka Moriarty’ego, pułkownik Sebastian Moran, cieszący się reputacją najlepszego strzelca wyborowego w Europie, oraz Thierry Neuvic jako Claude Ravache, szef grupy Lapin Vert, który popełnia błąd i zawiera z Moriartym tragiczny w skutkach sojusz.

„Mój drogi towarzyszu, jeśli zechcesz pomóc mi doprowadzić tę sprawę do końca, nigdy więcej nie będę cię prosił o pomoc”.

Holmes już od jakiegoś czasu ściga Moriarty’ego, kiedy dołącza do niego Watson. Chcąc uczcić ostatni wieczór kawalerskiego stanu, Watson przybywa do domu przy Baker Street 211B, którego wnętrze zbudowano w Leavesden Studios. Watson oczekuje tradycyjnego wieczoru kawalerskiego, ale powinien przecież pamiętać, że dbałość o tradycję nie jest najsilniejszą stroną jego przyjaciela. Po przekroczeniu progu trafia więc do prawdziwej miejskiej dżungli — salon wypełniają rośliny i drzewa, zamieszkałe przez całą menażerię egzotycznych zwierząt.

Ten zalew flory i fauny w mieszkaniu przy Baker Street stworzyła w Elstree Studios scenografka Sarah Greenwood wraz ze swoim zespołem. Jak mówi Greenwood — „Wspaniałe było to, że mogliśmy tam wstawić praktycznie każdą roślinę, bo Holmes importował je z całego świata, aby badać różne trucizny i formuł medycznych. Zachowaliśmy oczywiście walory estetyczne, chociaż Holmes nie robił niczego ze względów estetycznych, wszystko musiało służyć jakiemuś celowi”.

Ta dżungla wyrasta na rozrzuconych w nieładzie meblach, książkach, papierach, sprzęcie do eksperymentów i innych akcesoriach. „Jest ich tak dużo, że ciężko sobie wyobrazić, aby zmieściło się tam coś jeszcze — mówi Greenwood. „Zaczęliśmy się zastanawiać, jak operatorzy będą sterować kamerą na takim planie, ale jakoś im się udało”.

Wśród liści niezauważony kryje się Holmes, od stóp do głów zamaskowany w stroju, który sam zaprojektował. Projektantka kostiumów, Jenny Beavan zauważa — „W tym filmie Sherlock częściej występuje w przebraniu, co było wyzwaniem, ale też dobrą zabawą. Poza tym trzymaliśmy się głównie tego, że garderoba Holmesa jest dość eklektyczną mieszanką rzeczy, które nie zawsze do siebie pasują. Watson z kolei zawsze ubiera się elegancko, jak przystoi byłemu wojskowemu. Strój, który nosi w cywilu, też przypomina dawny mundur”.

Holmes przywłaszczył sobie także dawne biuro Watsona, przeobrażając tę przestrzeń w zawiły, niezbyt zaawansowany technicznie system śledzący — fizyczny dowód jego obsesji na punkcie Moriarty’ego. System śledzi postępy realizacji planu Moriarty’ego. Czerwone sznurki krzyżują się między nagłówkami gazet, mapami i innymi wskazówkami, tworząc skomplikowaną sieć konspiracji i morderstw…. A każdy z tropów prowadzi do profesora.

Po wyjściu z mieszkania Holmes i Watson podróżują w wielkim stylu. Watson zasiada za kierownicą jednego z pierwszych pojazdów niezaprzęganych w konie. Automobil opracowany i zaprojektowany przez Greenwood został zbudowany przez zespół ds. efektów specjalnych pod kierownictwem Marka Holta.

Greenwood wzięła też udział w odtworzeniu kolejnego popularnego środka transportu tamtych czasów, zaprojektowała luksusowy wiktoriański pociąg, w którym nowożeńcy planowali rozpocząć miesiąc miodowy, nieświadomi tego, że ich plany obiorą inny tor.

Greenwood mówi — „Jedną z rzeczy, których zaledwie dotknęliśmy w poprzednim filmie i którą chcieliśmy rozwinąć w tym, był rozkwit przemysłu, który miał wpływ na każda warstwę społeczeństwa. Cały świat stał u progu wielkiej zmiany”.

Pod koniec XIX wieku lampy olejne zaczęto zastępować oświetleniem elektrycznym, a pojawienie się tych wczesnych elementów oświetleniowych nieoczekiwanie okazało się korzystne dla operatora Philippe’a Rousselota. Jak mówi — „Do oświetlanie miasta używano wtedy tych ogromnych latarni, które przypominają lampy, jakich używamy obecnie w na planie. Dlatego nie musieliśmy ukrywać całego naszego oświetlenia, a przy tym mogliśmy zachować wierność historyczną, co bywa bardzo praktyczne podczas przygotowywania scen”.

Podobnie jak w filmie Sherlock Holmes, Rousselot i Guy Ritchie korzystali z szybkich kamer cyfrowych Phantom, które pozwalały reżyserowi modyfikować tempo akcji na różne sposoby. Ritchie używał kamery Phantom, aby stworzyć tak zwaną „wizję Holmesa” — rozgrywające się w jego umyśle i trwające ułamek sekundy analizy konfrontacji, które mają nastąpić.

Niemniej jednak Ritchie wyjaśnia — „Nie lubię się powtarzać, dlatego wizje Holmesa zmieniają się w tym filmie. Tym razem rzeczy nie zawsze dzieją się dokładnie tak, jak wyobraża to sobie Holmes, dlatego musi zmienić swój styl myślenia”.

Reżyser dodaje, że wprowadzono zmianę w technice zastosowanej w scenach kulminacyjnej konfrontacji między głównym bohaterem a jego oponentem, zestawiono strategię Holmesa z przeciwstawną jej strategią Moriarty’ego. Ritchie dodaje — „Dzięki temu mogliśmy pokazać, że Holmes i Moriarty działają według takiego samego umysłowego schematu. Ale nadal jest to bardzo realny Sherlock Holmes”.

Eric Oram, który od lat trenuje Wing Chun Kung Fu z Robertem Downeyem Jr. ponownie podjął współpracę z aktorem, podobnie jak w pierwszej części, aby wypracować intuicyjny styl walki bohatera.

Koordynator ds. wyczynów kaskaderskich Franklin Henson mówi — „Robert zawsze chętnie wykonuje własne sztuczki kaskaderskie, jest w tym bardzo dobry. Bardzo pomocny był też Eric, który zna dynamikę, do jakiej przyzwyczajony jest Robert”.

Henson zaplanował bardziej tradycyjny, bokserski styl dla Morarty’ego, pamiętając, że był on mistrzem boksu w Cambridge. Jared Harris również sam wykonywał sztuczki kaskaderskie w walce, w której udowodnił, że profesor jest godnym przeciwnikiem dla detektywa, zarówno pod względem intelektu, jak i sprawności fizycznej. Ritchie mówi — „Moriarty wygląda jak typowy nauczyciel akademicki, ale wiemy, że wygląd może być złudny”.

Sceny walki nie były zarezerwowane wyłącznie dla mężczyzn, co z radością przyjęła Noomi Rapace. „Sim walczy na ulicach — mówi aktorka — potrafi zadawać ciosy i kopać, dobrze sobie radzi z nożami, ale w awaryjnej sytuacji użyje tego, co akurat będzie pod ręką. Jest zadziorna i to mi się podoba” — mówi z uśmiechem aktorka.

Sim wykazuje się odwagą w emocjonującej scenie akcji, która rozgrywa się w klubie dla mężczyzn, kiedy ukryte motywy Holmesa okazują się mieć niewiele, a właściwie nie mieć nic wspólnego z wieczorem kawalerskim Watsona. Historyczny londyński teatr Wilton’s Music Hall zostaje przeobrażony w hałaśliwy przybytek, w którym Holmes udaremnia atak wyjątkowo zręcznego kozackiego zamachowca, wysłanego przez Moriarty’ego z misją zabicia Sim. W późniejszym pościgu i scenie akcji, rozgrywającej się na różnych piętrach klubu, zaprezentowano umiejętności freerunnera i kaskadera w paradnych rosyjskich strojach z epoki.

Podczas projektowania stroju Sim Jenne Beavan wzięła pod uwagę wygląd postaci oraz jej cygańskie korzenie. Beavan zauważa — „Sim nie zaakceptowałaby ograniczeń narzucanych przez wiktoriańską modę. Chciałam, żeby jej ubrania emanowały poczuciem swobody. W magazynie Harper’s Bazaar znalazłam świetne zdjęcie, przedstawiające kobietę z lat osiemdziesiątych XIX wieku na polowaniu, w sukni bardzo krótkiej jak na tamtą epokę. Uznałam, że to będzie idealnie pasowało do Sim”.

Chociaż niezbyt bogate, stroje Sim są bardzo kolorowe, zdobione delikatnymi haftami, z warstwami różnych tkanin i faktur. Jej kapelusz i buty są męskie, ale równoważy je kobiecość bogato zdobionej biżuterii.

„Jeśli uda nam się go schwytać i powstrzymać… uratujemy zachodnią cywilizację przed zagładą.

Nie naciskam”.

Następstwa wielkiego planu Moriarty’ego rozciągają się na cały świat, dlatego misja polegająca na jego powstrzymaniu prowadzi Holmesa i Watsona poza granice Anglii. Międzynarodowy zasięg tej przygody był zarówno szansą, jak i wyzwaniem dla zespołów kreatywnych, zwłaszcza dlatego, że film prawie w całości nagrano w Wielkiej Brytanii.

Odtworzenie dziewiętnastowiecznej Europy wymagało użycia technologii na miarę XXI wieku. Zespół ds. efektów wizualnych pod kierownictwem Chasa Jarretta, zastosował zdjęcia wykonane przez drugą ekipę i zielone ekrany, aby zatrzeć zmiany spowodowane upływem ponad stu lat. Dan Lin wyjaśnia — „Dzięki obecnej technologii efektów wizualnych mogliśmy filmować głównie w Londynie i okolicach, a potem podstawić tła z innych części Europy”.

W Greenwich nagrano niektóre ze scen rozgrywających się w Anglii i Francji, między innymi początkowe sceny w Londynie, w których Sherlock Holmes w przebraniu śledzi Irene Adler. Później w Greenwich nakręcono sceny przed Operą Paryską.

Londyński park Richmond Park wykorzystano w scenach z obozem cygańskim, w którym Holmes i Watson odnajdują Sim, a ta dołącza do ich wyprawy w poszukiwaniu swego brata, Rene. Wyprawa rozpoczyna się w Paryżu. Kawiarenka w cieniu Wieży Eiffla, wówczas dopiero co wybudowanego architektonicznego cudeńka, została zbudowana w Hampton Court, tuż za granicami miasta.

Moriarty sieje zniszczenie na coraz większą skalę, a Holmes, Watson i Sim muszą podróżować konno z Francji do Niemiec, dzięki czemu poznajemy jedną z niewielu słabości Sherlocka. Tę scenę nakręcono w malowniczych górach w Walii.

Historyczna angielska stocznia Chatham Dockyard przeobraziła się w niemiecką fabrykę Meinhard Munitions Factory, w której widzimy pierwowzory produkowanej na masową skalę współczesnej broni, a Holmes z pierwszej ręki dowiaduje się o bezwzględności swego wroga.

Akcja nieubłaganie prowadzi Holmesa i Morarty’ego do pamiętnego spotkania w spektakularnej willi zbudowanej w Reichenbach Falls w Alpach Szwajcarskich. Ten zachwycający widok, zaprojektowany przez Greenwood, jest owocem pracy zespołu ds. efektów wizualnych pod wodzą Jarretta. Downey stwierdza — „Myślę, że wyglądało to dokładnie tak, jak chciałby tego Conan Doyle, dlatego jestem szczególnie dumny. Ten krajobraz ma w sobie coś majestatycznego i przerażającego, to przepaść nad którą potężni wrogowie spotkają się i rozprawią ze sobą raz na zawsze”.

Międzynarodowy charakter opowieści odzwierciedla również muzyka Hansa Zimmera, który napisał ścieżkę dźwiękową do pierwszego filmu. Zimmer mówi — „Oczywiście uwzględniliśmy motyw z Sherlocka Holmesa, ale ten film jest realizowany na dużo większa skalę, z większym rozmachem, dlatego chcieliśmy wyrazić to również poprzez muzykę”.

Kompozytor napisał nową suitę dla Moriarty’ego i chciał zawrzeć w muzyce elementy odzwierciedlające ducha kultury cygańskiej, do której należała Sim. Zimmer wybrał się do cygańskich osad na Słowacji, gdzie odkrył, jak mówi — „niesamowitą muzykalność”. „Znaleźliśmy kilka zespołów i wysłaliśmy je autobusem do Wiednia, gdzie weszliśmy do maleńkiego studia nagraniowego i zaczęliśmy tworzyć muzykę. Co ciekawe, nie znam romskiego języka, a oni nie znali niemieckiego ani angielskiego, ale kiedy usiedliśmy razem i zaczęliśmy grać, to, w jakim języku mówimy, przestało mieć znaczenie”.

Ritchie mówi — „Uwielbiam pracować z Hansem. Jest świetnym współpracownikiem, co można szczerze powiedzieć o wszystkich z naszego zespołu. Ten film jest odzwierciedleniem kreatywności bardzo wielu utalentowanych ludzi, nie tylko mojej, producentów i obsady, i w tym sensie czuję, że miałem bardzo dużo szczęścia”.

Joel Silver stwierdza — „Praca nad tym filmem była świetną zabawą i wspaniałą przygodą. Myślę, że widzowie będą mieli podobne odczucia. Mam nadzieję, że każdy, wychodząc z kina po sensie, pomyśli — Co dalej?”.

ROBERT DOWNEY JR. (Sherlock Holmes) był dwukrotnie nominowany do Oscara, ostatnią nominację dla najlepszego aktora drugoplanowego otrzymał za rolę w komedii Bena Stillera Jaja w tropikach. Rola Kirka Lazarusa, białego australijskiego aktora grającego czarnego Amerykanina, przyniosła mu nominacje do Złotego Globu, nagrody BAFTA oraz nagrody Screen Actors Guild Award (SAG). Pierwszą nominację do Oscara dla najlepszego aktora przyznano Downeyowi za kreację Charliego Chaplina w doskonale przyjętym przez krytyków filmie biograficznym Richarda Attenborougha z 1992 roku Chaplin. Za tę rolę Downey otrzymał również nagrodę BAFTA, nagrodę London Film Critics Award, a także nominację do Złotego Globu. Downey otrzymał kolejną nominację do Złotego Globu za tytułową rolę w hicie z 2009 roku Sherlock Holmes, w reżyserii Guya Ritchiego.

Latem 2008 roku Downey zyskał uznanie krytyków i widzów wcielając się w tytułową postać w niezwykle popularnym przeboju Iron Man w reżyserii Jona Favreau. Przenoszący komiksowego superbohatera na kinowe ekrany Iron Man zarobił na świecie ponad 585 milionów dolarów, stając się jednym z największych hitów roku. Downey ponownie wcielił się w tę rolę w drugiej części filmu, która ukazała się ubiegłej wiosny. Wkrótce będzie można oglądać go w filmie akcji Josha Whedona The Avengers, w którym pojawi się Iron Man i inni superbohaterowie wydawnictwa Marvel Comics.

Wśród ostatnich filmów z udziałem Downeya znajdują się: Zanim odejdą wody Todda Phillipsa, Solista, w którym zagrał u boku Jamiego Foxxa, Charlie Bartlett, Zodiac Davida Finchera, w którym zagrali również Jake Gyllenhaal i Mark Ruffalo, Przez ciemne zwierciadło Richarda Linklatera, z Keanu Reevesem, Winoną Ryder i Woodym Harrelsonem, zainspirowany życiem fotograf Diane Arbus film Fur, w którym zagrał u boku Nicole Kidman, a także film Kiss Kiss Bang Bang. Downey znalazł się także w nominowanej do nagrody SAG obsadzie opartego na faktach dramatu George’a Clooneya Good Night and Good Luck, a także wśród zdobywców specjalnej nagrody jury dla obsady filmu Wszyscy twoi święci, zaprezentowanego na Festiwalu Filmowym w Sundance w 2006 roku.

Do bogatego filmowego dorobku Downeya należą również filmy: Gothika z Halle Berry, Śpiewający detektyw, Cudowni chłopcy Curtisa Hansona, Wydział pościgowy, Ta jedna noc Mike'a Figgisa, Wakacje w domu Jodie Foster, Ryszard III, Urodzeni mordercy Olivera Stone’a, Fałszywa ofiara i Na skróty w reżyserii Roberta Altmana — dzięki roli w filmie Na Skróty Downey znalazł się wśród zdobywców Złotego Globu dla najlepszej obsady — Serce i dusze, Babka z zakalcem, Air America, Wszystko jest możliwe, Samotny w obliczu prawa, Mniej niż zero, Dziewczyna z Komputera, Pierworodny oraz film Pound, w którym zadebiutował pod okiem reżysera Roberta Downeya Sr.

W telewizji Downey zadebiutował w 2001 roku, kiedy dołączył do obsady serialu Ally McBeal. Za udział w serialu otrzymał Złoty Glob za najlepszą męską rolę drugoplanową w serialu, miniserialu lub filmie fabularnym nakręconym dla telewizji, a także nagrodę SAG dla najlepszego aktora serialu komediowego. Poza tym Downey był nominowany do nagrody Emmy dla najlepszego aktora drugoplanowego w serialu komediowym.

23 listopada 2004 roku Robert Downey Jr. wydał nakładem Sony Classics swój debiutancki album „The Futurist”. Na zawierającej osiem utworów płycie Downey zaprezentował fanom swój talent wokalny.

Niedawno Downey wraz z żona, Susan, założył Team Downey, firmę producencką powiązaną z Warner Bros.

JUDE LAW (Dr John Watson) jest uważany za jednego z najwybitniejszych aktorów angielskich i ma w swoim dorobku wiele ról zarówno filmowych, jak i teatralnych. Ponownie podejmuje współpracę z Guyem Ritchiem i Robertem Downeyem Jr., wcielając się w postać, którą zagrał w światowym hicie kasowym Sherlock Holmes.

Inne filmy z 2011 roku, w których zagrał, to Contagion Stevena Soderbergha, z Mattem Damonem, oraz Hugo Cabaret Martina Scosrese z Chloe Moretz.

Niedawno powrócił na scenę, aby wcielić się w tytułową rolę Hamleta w sztuce Szekspira wystawianej na deskach teatru Donmar Warehouse, najpierw w londyńskim West Endzie, a później na Broadwayu.

Na ekranach kinowych Law po raz pierwszy zwrócił uwagę krytyków rolą lorda Alfreda Douglasa, kochanka Oscara Wilde'a, w filmie Wilde z 1997 roku. Za tę rolę otrzymał nagrodę Evening Standard British Film Award. Kolejnym krokiem w zdobywaniu międzynarodowego uznania była rola w filmie Anthony'ego Minghelli Utalentowany pan Ripley. Kreacja skazanego na porażkę złotego chłopca, Dickiego Greenleafa, przyniosła mu Oscara, nominację do Złotego Globu a także nagrodę BAFTA dla najlepszego aktora drugoplanowego.

Później przyznano mu nominacje do Oscara, Złotego Globu i nagrody BAFTA dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę w filmie Wzgórze nadziei z 2003 roku, epickiej opowieści o wojnie secesyjnej, również w reżyserii Minghelli. Law zdobył także nominację do Złotego Globu za rolę w filmie Stevena Spielberga zatytułowanym A.I. Sztuczna inteligencja.

W 2004 roku Law zagrał w pięciu bardzo różnych filmach. Dwa z nich przyniosły obsadzie szczególne wyróżnienia. Pierwszy film to wysoko oceniany Bliżej Mike'a Nicholsa, w którym wystąpili również Julia Roberts, Clive Owen i Natalie Portman. Law znalazł się wśród wyróżnionych nagrodą National Board of Review Award dla najlepszej obsady. Drugi film to Aviator, epicka biografia w reżyserii Martina Scorsese, za którą Law zdobył nominację do nagrody Screen Actors Guild Award dla najlepszej obsady filmowej. W tym samym roku aktor zagrał tytułową rolę w filmie Alfie, w reżyserii Charlesa Shyera, a także w filmie Jak być sobą Davida O. Russela oraz Sky Kapitan i świat jutra, którego był również producentem. Poza tym użyczył swego głosu w filmie Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń.

W bogatym dorobku filmowym aktora znajdują się również filmy: Parnassus Terry'ego Gilliama, Pojedynek Kennetha Branagha, którego Law był producentem, pierwszy anglojęzyczny film Wonga Kar Waia Jagodowa miłość, komedia romantyczna w reżyserii Nancy Meyers Holiday z Cameron Diaz, Kate Winslet i Jackiem Blackiem, Rozstania i powroty — ponownie we współpracy z Anthonym Minghellą, Droga do zatracenia z Tomem Hanksem i Paulem Newmanem, w reżyserii Sama Mendesa, Wróg u bram Jeana Jacquesa Annauda, eXistenZ Davida Cronenberga, Północ w ogrodzie dobra i zła Clinta Eastwooda oraz Gattaca — szok przyszłości, pierwszy amerykański film, w którym wystąpił.

Law rozpoczął karierę aktorską w wieku dwunastu lat w teatrze National Youth Theatre. W roku 1994 wykreował postać Michaela w sztuce „Straszni rodzice” („Les parents terribles”) Jeana Cocteau, za którą otrzymał nominację do nagrody imienia Iana Charlesona dla wybitnego debiutanta. Kiedy sztuka znalazła się na Broadwayu i zmieniono tytuł na „Indiscretions”, Law otrzymał nominację do nagrody Tony dla najlepszego aktora drugoplanowego. Do kolejnych sztuk, w których wystąpił, należą „Tis Pity She's a Whore” wystawiana w londyńskim teatrze Young Vic Theatre oraz dzieło Christophera Marlowe’a „Doktor Faust”. Obie sztuki wyreżyserował David Lan. Poza tym Law ostatnio aktywnie angażował się w zbiórkę funduszy na rzecz generalnej renowacji teatru Young Vic Theatre.

W 2007 roku Jude Law otrzymał od Akademii Francuskiej nagrodę César d’Honneur w uznaniu dla jego działalności na rzecz flmu, a rząd francuski uhonorował go tytułem Kawalera orderu literatury i sztuki (Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres) za osiągnięcia artystyczne.

EDDIE MARSAN (Inspektor Lestrade) zagrał w bardzo wielu filmach, od wielkich przebojów kasowych po niekonwencjonalne produkcje niezależne. Zyskał uznanie za współpracę z cenionym filmowcem Mike’iem Leighem. Rola w dramacie Leigha z 2004 roku Vera Drake przyniosła Marsanowi pierwszą w życiu nagrodę British Independant Film Award dla najlepszego aktora drugoplanowego oraz nominację do nagrody London Film Critics Circle Award. Ostatnio Marsan zdobył nagrodę British Independant Film Award, nagrodę London Film Critics Circle Award, oraz nagrodę National Society of Film Critics dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę konfliktowego instruktora jazdy w komedii Leigha Happy-Go-Lucky, czyli co nas uszczęśliwia.

Ostatnio zagrał w filmie Williama Monahana Londyński bulwar u boku Kiery Knightley i Collina Farrella. W 2009 roku pracował z Robertem Downeyem Jr., Jude’em Law i Rachel McAdams nad światowym hitem kasowym Guya Ritchiego Sherlock Holmes.

W swoim dorobku ma również rolę u boku Zaca Efrona i Claire Danes w dramacie Me and Orson Welles, w reżyserii Richarda Linklatera, w którym wcielił się w rolę Johna Housemana, amerykańskiego aktora i producenta, który prowadził z Wellesem teatr Mercury w późnych latach trzydziestych, a także filmy The Disappearance of Alice Creed, którego premiera odbyła się podczas Festiwalu Filmowego w Toronto w 2009 roku, Hancock, Miami Vice, Iluzjonista, Mission Impossible III, V jak Vendetta, 21 gramów oraz Gangi Nowego Jorku w reżyserii Martina Scorsese.

W telewizji Marsan zyskał uznanie głównie za sprawą uhonorowanych licznymi nagrodami miniseriali BBC System sprawiedliwości oraz Little Dorrit, a także dramatu God on Trial, stworzonego przez BBC2 i PBS, w którym gra rolę strudzonego ojca uwięzionego w nazistowskim obozie koncentracyjnym. Poza tym występuje również w powstającym właśnie filmie telewizyjnym stacji BBC Dive.

Marsan urodził i wychował się w Bethnal Green, w dzielnicy East London, a przed rozpoczęciem kariery aktorskiej odbył praktykę jako drukarz. Później uczęszczał do akademii sztuki teatralnej w Mountview (ang. Mountview Academy of Theatre Arts) oraz akademii nauki gry aktorskiej i reżyserii (ang. Academy of the Science of Acting & Directing).

KELLY REILLY (Mary Morstan) została wyróżniona za rolę w cenionej produkcji Stephena Frearsa z 2005 roku Pani Henderson, zdobywając nagrodę London Film Critics Circle, nagrodę Empire dla najlepszej debiutantki oraz nominację do nagrody British Independent Film Award dla najlepszej aktorki drugoplanowej. W 2008 roku otrzymała kolejną nominację do nagrody British Independent Film Award dla najlepszej aktorki za rolę w Eden Lake. Zagrała też w odnoszącym sukcesy na całym świecie francuskim filmie Smak życia (L’Auberge Espagnole) oraz w jego drugiej części Smak życia 2 (Les Poupees Russes), za co otrzymała nominację do Cezara.

Ostatnio można ją było oglądać w niezależnym romansie Meant to Be oraz komedii Ti presento un amico, którą pokazano we Włoszech. Wcześniejsze filmy fabularne z jej udziałem to Me and Orson Welles oraz thriller Triage, który w 2009 roku wyświetlano na kliku międzynarodowych festiwalach filmowych, między innymi w Toronto i w Rzymie.

W 2009 roku zagrała z Robertem Downeyem Jr., Jude’em Law i Rachel McAdams w hicie kasowym Guya Ritchiego Sherlock Holmes. Inne filmy z jej udziałem to Ostatnia prośba, Rozpustnik oraz Duma i uprzedzenie.

Reilly została najmłodszą aktorką w historii nominowaną do nagrody Oliviera dla najlepszej aktorki. Nominację przyznano jej za rolę w sztuce „After Miss Julie”, prezentowanej na scenie londyńskiego teatru Donmar Warehouse. W 2008 roku otrzymała kolejną nominację do nagrody Oliviera w tej samej kategorii za rolę Desdemony w inscenizacji teatru Donmar Warehouse „Otello”.

Reilly występowała również w telewizji, ostatnio w roli detektyw Anny Travis w filmie telewizyjnym z 2009 roku Above Suspiction. Ponownie wcieliła się w tę rolę w drugiej części filmu Above Suspiction 2: The Red Dahlia, który wszedł na antenę w 2010 roku.

NOOMI RAPACE (Sim) po raz pierwszy zwróciła na siebie uwagę międzynarodowej społeczności rozrywkowej imponującą, wzbudzającą niepokój i docenioną przez krytyków kreacją Lisbeth Salander w filmowej adaptacji trylogii „Millennium” Stiega Larssona: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet, Dziewczyna, która igrała z ogniem oraz Zamek z piasku, który runął.

Przełomowa rola w filmie Millennium: Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet, pierwszej części trylogii, która ukazała się w lutym 2009 roku w Szwecji przyniosła Rapace liczne wyróżnienia. Otrzymała szwedzką nagrodę Guldbagge dla najlepszej aktorki (przyznawaną przez Szwedzki Instytut Filmowy), międzynarodową Nagrodę Jupitera dla najlepszej aktorki (Niemcy), a także nominację do Europejskiej Nagrody Filmowej dla najlepszej aktorki. Uznanie przyniosły jej także role w drugiej i trzeciej części trylogii Dziewczyna, która igrała z ogniem oraz Zamek z piasku, który runął.

Ostatnio Rapace zagrała w norweskim thrillerze Påla Sletaune’a Babycall, opowiadającym o losach młodej matki, która jest przekonana, że była świadkiem morderstwa, a także w reżyserskim debiucie Pernilli August Svinalägorna, który prezentowano podczas Festiwalu Filmowego w Wenecji w 2010 i który otrzymał tam nagrodę od krytyków Venice Critic’s Week. Film powstał na podstawie bestsellerowej powieści i opowiada wzruszającą historię dramatycznego dzieciństwa dziewczynki, która dorastała wśród przemocy i alkoholizmu.

Rapace rozpoczęła karierę aktorską w wieku siedmiu lat w islandzkim filmie In the Shadow of the Raven. Od tamtej pory wystąpiła w ponad dwudziestu filmach i programach telewizyjnych. W 2007 roku zaznaczyła swoją obecność na arenie kinowej przełomową rolą w duńskim filmie z 2007 roku Daisy Diamond. W tym filmie wcieliła się w zbuntowaną nastoletnią matkę, która opuszcza rodzinny dom, aby realizować swoje marzenie. Bohaterce nie udaje się jednak zrealizować planów, co prowadzi do załamania i tragicznych konsekwencji. Za tę rolę Rapace otrzymała nagrodę Bodil Award (przyznawaną przez duńskich krytyków) oraz nagrodę Robert (przyznawana przez Duńską Akademię Filmową) dla najlepszej aktorki.

Rapace urodziła się w Szwecji, jej ojcem jest piosenkarz flamenco Rogelio Duran.

JARED HARRIS (Profesor Moriarty) wystąpił w głównych rolach w ponad czterdziestu filmach, niczym kameleon przeradzając się z jednej postaci w drugą. Ta umiejętność przyniosła mu wielkie uznanie i sprawiła, że znalazł się w gronie najbardziej kreatywnych aktorów naszych czasów. Ostatnio znalazł się w wyróżnionej nagrodą SAG obsadzie serialu Mad Men telewizji AMC, zagrał w nim rolę Lane’a Pryce’a, nowego dyrektora finansowego w Sterling Cooper. Ten doceniony przez krytyków serial każdego roku od czasu premiery otrzymywał nagrodę Emmy i Złoty Glob dla wybitnego serialu. W 2008 roku Harris zagrał Kapitana Mike’a u boku Brada Pitta i Cate Blanchett w docenionym przez krytyków filmie Ciekawy przypadek Benjamina Buttona, którego obsadę w 2009 roku nominowano do nagrody SAG.

W 2009 roku Harris, pracując w serialu Mad Men wystąpił też w dwóch filmach fabularnych. Zagrał u boku Harrisona Forda i Brendana Frasiera w filmie Środki nadzwyczajne w reżyserii Toma Vaughana oraz u boku Amber Heard i Danielle Panabaker w filmie legendarnego reżysera horrorów Johna Carpentera The Ward, którego premiera odbyła się podczas Festiwalu Filmowego w Toronto w 2010 roku.

Jared jest drugim z trzech synów irlandzkiego aktora Richarda Harrisa, urodził się w Anglii, w Londynie. Ukończył studia z zakresu teatru i literatury na Uniwersytecie Duke’a. Później uczył się w szkole Central School of Speech and Drama i został członkiem Królewskiego Towarzystwa Szekspirowskiego.

Harris zadebiutował na ekranach kin w 1989 roku w filmie The Rachel Papers, który był reżyserskim debiutem jego starszego brata, Damiana. Wkrótce zyskał sławę jako aktor pojawiający się w wielu wyjątkowych i intrygujących kreacjach. Zagrał nadużywającego alkoholu, nieodpowiedzialnego brata Toma Cruise’a w filmie Za horyzontem, upośledzonego umysłowo pracownika fizycznego w filmie Wayne’a Wanga i Paula Astera Dym oraz jego drugiej części Brooklyn Boogie, wojowniczego trapera w filmie Jima Jarmuscha Truposz, Andy’ego Warhola w filmie Strzelałam do Warhola, którego premiera odbyła się w 1996 roku podczas Festiwalu Filmowego w Sundance, a także niechlujnego rosyjskiego taksówkarza w filmie Todda Solondza Happiness, film otrzymał nagrodę dla najlepszej obsady od National Board of Review.

STEPHEN FRY (Mycroft Holmes) urodził się w 1957 roku, zdobywał wykształcenie w wielu placówkach, z których większość w krótkim czasie miała go dosyć. Na Uniwersytecie Cambridge poznał między innymi Emmę Thompson oraz Hugh Laurie’ego, przyjaciela i partnera komediowego. Jego pierwsza sztuka „Latin!” przyniosła mu nagrodę Scotman Fringe First Award i była wystawiana w całym kraju. Wspólnie z Thompson, Lauriem i Tonym Slatterym napisał rewię „The Footlights”, w której razem zagrali. Rewia ukazała się w telewizji BBC. Później zagrał z Lauriem, Thompson, Benem Eltonem i Robbiem Coltrane’em w serialu komediowym dla stacji Granada pt. Alfresco. Pojawił się w trzech sezonach serialu Czarna Żmija z Rowanem Atkinsonem i Hugh Lauriem oraz czterech seriach serialu Kawałek Fry’a i Laurie’ego z Hugh Lauriem, oba seriale powstały dla BBC. Razem z Lauriem wystąpił też w czterech sezonach serialu Jeeves and Wooster stacji Granada TV i WGBH Boston.

Jest gospodarzem quizu telewizji BBC QI. Współpracował z Johnem Birdem przy dwóch sezonach serialu Absolute Power dla BBC, pracował w serialu telewizji Fox Kości oraz wielu filmach, między innymi w Tom Brown’s Schooldays. Ostatnio zagrał w serialu Kingdom dla stacji ITV. Wystąpił też w szeregu filmów dokumentalnych: Last Chance to See, Stephen Fry in America, Manic Depression, HIV and Me oraz The Machine That Made Us — wszystkie powstały dla stacji BBC.

W teatrze wystąpił w sztukach „Forty Years On” Alana Bennetta, „Look, look” Michaela Frayna, „The Common Pursuit” i „Cell Mates” Simona Graya (ostatnią ze sztuk wystawiano niezwykle krótko). Otrzymał nagrodę Drama Circle Award oraz nominację do nagrody Tony za pracę przy nowej wersji musicalu „Me and My Girl”, który przez wiele lat wystawiano na Broadwayu i West Endzie.

W jego filmowym dorobku znalazły się wyróżnione wieloma nagrodami kreacje w filmach Przyjaciele Petera, Wilde, Gosford Park, V jak Vendetta oraz niedawny film Eichmann. Fry był autorem scenariusza i reżyserem filmu Cudowne lata bohemy z 2003 roku. W 2009 roku użyczył głosu Kotu z Cheshire w filmie Tima Burtona Alicja w Krainie Czarów.

Jest autorem czterech bestsellerowych powieści, autobiografii „Moab is My Washpot”. Młode pokolenie zna go jako lektora w wersjach audio powieści J. K. Rowling „Harry Potter”. Jego najnowszą książkę, „The Ode Less Travelled”, wydano w 2005 roku.

GUY RITCHIE (reżyser) współpracował wcześniej z Robertem Downeyem Jr. i Jude’em Law przy hicie kasowym z 2009 roku Sherlock Holmes, który przyniósł zyski ze sprzedaży biletów w kwocie powyżej 516 milionów dolarów.

Pracował też jako scenarzysta, reżyser i producent komedii kryminalnej Rock'N’Rolla, w której pojawia się międzynarodowa obsada, między innymi Gerard Butler, Tom Wilkinson, Thandie Newton, Mark Strong, Idris Elba, Tom Hardy, Jeremy Piven i Chris Bridges. Film, którego premiera odbyła się podczas Festiwalu Filmowego w Toronto w 2008 roku, wkrótce stał się jednym z najbardziej dochodowych filmów w Wielkiej Brytanii. Poza tym Rock'N'Rolla zdobył nagrodę Empire dla najlepszego filmu brytyjskiego.

Urodzony w Londynie Ritchie zadebiutował w branży filmowej w 1993 jako goniec na Wardour Street. Wspinał się po szczeblach kariery, pracując początkowo jako reżyser wideoklipów i reklam, a w 1995 roku napisał i wyreżyserował swój pierwszy film krótkometrażowy The Hard Case.

Debiutem fabularnym Ritchiego był film Porachunki, który — przy skromnym budżecie miliona dolarów — został jednym z najbardziej dochodowych hitów w Wielkiej Brytanii, a w 1999 roku podczas festiwalu w Sundance miał swoją premierę w Stanach Zjednoczonych. Za ten film Ritchie otrzymał nagrodę dla brytyjskiego scenarzysty roku od London Film Critics Circle oraz nominację do nagrody BAFTA dla najlepszego filmu brytyjskiego. Film Porachunki zapoczątkował serię brytyjskich filmów gangsterskich i pomógł w rozpoczęciu kariery w Hollywood kilku brytyjskim aktorom, wśród których znaleźli się Jason Statham, Vinnie Jones i Jason Flemyng.

W 2000 roku Ritchie napisał i wyreżyserował popularny film Przekręt. Wystąpiła w nim doborowa obsada, między innymi Brad Pitt, Dennis Farina, Jason Statham, Vinnie Jones, Alan Ford, Lennie James i Benicio Del Toro. Film został przebojem kasowym i przyniósł Ritchiemu nagrodę Empire dla najlepszego brytyjskiego reżysera oraz miano nowego wizjonera przemysłu kinematograficznego.

Po filmie Przekręt Ritchie został współautorem scenariusza i reżyserem filmu Rejs w nieznane, przeróbki włoskiego klasyka z 1974 roku Travolti da un insolito destino nell’azzurro mare d’agosto. W tej komedii romantycznej wystąpili: Madonna, Adrianno Giannini, Bruce Greenwood, Elizabeth Banks oraz Jeanne Tripplehorn.

Nie ustając w poszukiwaniu nowych wyzwań, Ritchie stworzył film Revolver, którego premiera odbyła się w 2005 roku podczas Festiwalu Filmowego w Toronto. Ten mroczny thriller kryminalny, w którym zagrali między innymi Jason Statham, Ray Liotta, Vincent Pastore i Andre Benjamin z zespołu Outkast, ukazał się w Stanach Zjednoczonych w grudniu 2007 roku.

Oprócz filmów fabularnych Ritchie nakręcił również kilka uznanych filmów krótkometrażowych. Wyreżyserował film Star, który pojawił się w pierwszej części stworzonej dla BMW serii The Hire. Współpracował również z firmą Nike przy tworzeniu krótkometrażowego filmu Take It to the Next Level, który towarzyszył narodzinom nowej holenderskiej gwiazdy piłki nożnej, a w swej obsadzie gościł najlepszych piłkarzy. Za ten projekt Ritchie otrzymał Złotego Lwa, podczas Międzynarodowego Festiwalu Reklamy w Cannes w 2008 roku.

Obecnie Ritchie pracuje nad kilkoma nowymi projektami, wśród nich znajduje się jeszcze niezatytułowany film animowany oraz epicki obraz The Siege of Malta. Poza tym stworzył serię komiksów dla wydawnictwa Virgin Comics zatytułowaną „Gamekeeper”. Prawa do stworzenia ekranizacji komiksu zostały wykupione, a jej producentem ma być Joel Silver.

JOEL SILVER (producent) to jeden z najbardziej aktywnych i odnoszących największe sukcesy producentów w historii kina. Jest producentem ponad 50 filmów, między innymi przełomowej trylogii Matrix, czterech części megahitu Zabójcza broń oraz nowatorskich filmów akcji Szklana pułapka i Predator. Dotychczas filmy Silvera zarobiły ponad 10 miliardów dolarów na całym świecie.

Pod szyldem Silver Productions wyprodukował ostatnio film przygodowy Księga ocalenia z Denzelem Washingtonem, w reżyserii Alberta i Allena Hughesów, oraz megahit Sherlock Holmes. Reżyserem filmu jest Guy Ritchie, w rolę legendarnego detektywa wcielił się Robert Downey Jr., a w rolę Watsona Jude Law. Film zarobił na świecie ponad 500 milionów dolarów ze sprzedaży biletów.

Silver uzyskał dla swojej wytwórni Dark Castle Entertainment kontrakt, który daje mu prawo udzielania pozwoleń na produkcję i kontrolę nad formą artystyczną wszystkich filmów wyprodukowanych pod jego szyldem, które mają być rozpowszechniane przez Warner Bros. Ostatnio wytwórnia Dark Castle wyprodukowała thriller Tożsamość z Liamem Neesonem, Januarym Jonesem i Diane Kruger, oraz thriller o zjawiskach nadprzyrodzonych The Apparition, w którym zagrali Ashley Greene i Tom Felton. Premiery obu filmów odbędą się w 2011 roku. Wytwórnia pracuje obecnie nad kolejnymi filmami, w tym nad thrillerem psychologicznym The Factory z Johnem Cusackiem. Wcześniej wytwórnia Dark Castle wyprodukowała serię przebojów, począwszy od bijącego rekordy popularności w 1999 roku filmu Dom na Przeklętym Wzgórzu, po którym w roku 2001 ukazał się film Trzynaście duchów, w roku 2002 Statek widmo, rok później Gothika, a w roku 2005 Dom woskowych ciał. Ostatnio wytwórnia Dark Castle wyprodukowała uznany przez krytyków film Guya Ritchiego Rock'N'Rolla, w doborowej obsadzie z Gerardem Butlerem, Tomem Wilkinsonem, Thandie Newton i Markiem Strongiem, oraz horror Sierota z Verą Farmigą i Peterem Sarsgaardem, film akcji Ninja zabójca z koreańskim artystą o pseudonimie Rain, w reżyserii Jamesa McTeigue’a oraz The Losers, w którym wystąpią Jeffrey Dean Morgan, Zoë Saldana i Chris Evans.

Wcześniej produkcja Silvera z 1999 roku Matrix zarobiła ponad 456 milionów dolarów na świecie, co stanowi więcej niż przyniósł jakikolwiek film wytwórni Warner Bros. Pictures w historii studia. Powszechnie ceniony za innowacyjną narrację i efekty wizualne Matrix zdobył cztery Oscary, w tym za najlepsze efekty wizualne. Wersja DVD filmu była pierwszym w historii wydaniem na DVD, które sprzedało się w milionie egzemplarzy, i odegrała istotną rolę w rozwoju sprzedaży odtwarzaczy DVD. Druga część trylogii Matrix, film Matrix Reaktywacja, przyniosła zyski ze sprzedaży biletów na świecie rzędu 740 milionów dolarów, co uczyniło ją najbardziej dochodowym filmem z kategorii R-rated wszech czasów. Wpływy ze sprzedaży biletów podczas premiery ostatniej części kultowej trylogii, Matrix Rewolucje, wyniosły 203 miliony dolarów. Do dzisiaj seria Matrix przyniosła na całym świecie ponad 3 miliardy dolarów zysku ze wszystkich źródeł.

Nadzorując pracę nad filmami Matrix Reaktywacja i Matrix Rewolucje, Silver stworzył opartą na filmie grę wideo „Enter the Matrix”, w której znajduje się dodatkowa godzina materiału wideo napisanego i wyreżyserowanego przez braci Wachowskich, z udziałem Jady Pinkett Smith i Anthony’ego Wonga występujących ponownie w swoich filmowych rolach. Silver był również producentem wykonawczym przełomowej kolekcji dziewięciu krótkometrażowych filmów anime zatytułowanej Animatrix, zainspirowanej wizjonerską fabułą i narracją filmu Martix.

Później Silver wyprodukował thriller akcji z Natalie Portman V jak Vendetta, na podstawie cenionej powieści graficznej, komediowy thriller akcji Kiss Kiss Bang Bang napisany i wyreżyserowany przez Shane'a Blacka, z Robertem Downeyem Jr., Valem Kilmerem i Michelle Monaghan a także film braci Wachowskich zatytułowany Speed Racer. Poza tym wyprodukował hit Romeo musi umrzeć z Jetem Li i Aaliyah, film Mroczna dzielnica ze Stevenem Segalem i DMX-em, a także Kod dostępu, w którym zagrali John Travolta, Hugh Jackman i Halle Berry.

Silver odnosi również sukcesy jako producent telewizyjny. Jest producentem wykonawczym serialu telewizji CBS Pod osłoną nocy. Ten romantyczny thriller prezentujący nowe spojrzenie na legendę wampirów zdobył w roku swego debiutu nagrodę People's Choice Award dla ulubionego nowego serialu telewizyjnego. Wcześniej Silver pracował jako producent wykonawczy cieszącego się uznaniem krytyków serialu stacji UPN Weronika Mars z Kristen Bell w roli głównej. Obok Richarda Donnera, Davida Gilera, Waltera Hilla i Roberta Zemeckisa, Silver był jednym z producentów wykonawczych ośmiu sezonów nagrodzonego wieloma nagrodami serialu stacji HBO Opowieści z krypty oraz dwóch filmów fabularnych o tym samym tytule.

Silver rozpoczął karierę jako współproducent filmu Wojownicy. Później wyprodukował 48 godzin, Ulice w ogniu oraz Miliony Brewstera.

W 1985 roku Silver wszedł na rynek ze swoją własną wytwórnią Silver Pictures, prezentując hit Komando, po którym ukazały się Jumpin' Jack Flash i Predator. Wytwórnia Silver Pictures umocniła swoją pozycję wiodącej firmy producenckiej po ukazaniu się serii Zabójcza broń i kasowych hitów akcji Szklana pułapka i Szklana pułapka 2. Silver wyprodukował również filmy Ostatni skaut, Człowiek demolka, Richie Milioner, Krytyczna decyzja i Teoria spisku.

Na długo przed rozpoczęciem kariery producenta, jako uczeń Columbia High School w Maplewood, w stanie New Jersey, Silver wraz z kolegami opracował w 1967 roku grę zwaną Ultimate Frisbee. Od tego czasu ta rozgrywana w szybkim tempie gra zespołowa zyskała popularność na całym świecie, o czym świadczą zawody organizowane w pięćdziesięciu krajach.

LIONEL WIGRAM (producent) pracował ostatnio jako reżyser obu części filmu Harry Potter i Insygnia Śmierci — zakończenia najbardziej popularnej serii wszech czasów. Wcześniej był producentem wykonawczym filmów Harry Potter i Zakon Feniksa oraz Harry Potter i Książę Półkrwi.

Założył własną firmę producencką Wigram Productions w 2006 roku w ramach umowy z Warner Bros. Był producentem międzynarodowego hitu Sherlock Holmes w reżyserii Guya Ritchiego z Robertem Downeyem Jr., Jude'em Law i Rachel McAdams. Film zarobił na całym świecie ponad 520 milionów dolarów. Był również producentem wykonawczym filmu Cudowne dziecko i animowanego filmu przygodowego w reżyserii Zacka Snydera Legendy sowiego królestwa: Strażnicy Ga’Hoole.

Wigram studiował na Uniwersytecie Oksfordzkim, gdzie był jednym z założycieli Oxford Film Foundation. Rozpoczął filmową karierę jeszcze jako student na Oksfordzie, pracując w czasie wakacji jako asystent producenta Elliota Kastnera. Po ukończeniu studiów przeniósł się do Kalifornii, by tam pracować dla Kastnera. Wigram wyprodukował swój pierwszy film Balanga na autostradzie w 1987 roku, po nim ukazał się film Chłodny odcień błękitu z Woodym Harrelsonem a w 1988 roku Ciepły letni deszcz z Kelly Lynch. Równocześnie Wigram pracował nad pierwszymi szkicami filmu, który później miał się ukazać jako Życie Carlita.

W 1990 roku Wigram został dyrektorem ds. rozwoju w Alive Films, gdzie pracował przy filmach Wesa Cravena i Sama Sheparda. Wyprodukował również Miłość w rytmie rap i pracował jako producent wykonawczy na planie filmu Na samym dnie Stevena Soderbergha. W 1993 roku wspólnie z właścicielem Alive, Shepem Gordonem, założył własną spółkę menadżerską dla szefów kuchni Alive Culinary Resources. Poza pełnieniem funkcji menedżerów najlepszych szefów kuchni w Stanach Zjednoczonych stworzyli oni razem kulinarny serial video dla Time Life, w której zadebiutował Emeril Lagasse.

W 1994 roku Wigram dołączył jako dyrektor ds. rozwoju do spółki Renny'ego Harlina i Geeny Davis, The Forge. Wśród projektów, nad którymi pracował warto wymienić Długi pocałunek na dobranoc, Wyspa piratów oraz film stacji HBO Fałszywy trop.

Przed podpisaniem umowy producenckiej Wigram przez 10 lat pracował w Warner Bros. jako starszy wiceprezes ds. produkcji. W tym czasie był odpowiedzialny za zakup praw do ekranizacji książek o Harrym Potterze dla studia i późniejszy nadzór nad ekranizacją tej serii. Poza tym nadzorował powstawanie filmów Rewolwer i melonik, Wojna na grzebienie, Charlotte Gray, Złoto pustyni i Dobry Niemiec.

SUSAN DOWNEY (producentka) jest głównym wspólnikiem w Team Downey, firmie producenckiej, którą założyła wspólnie z mężem, Robertem Downeyem Jr. Jest niezwykle twórczą producentką, współpracowała z najznamienitszymi osobistościami świata filmu przy dochodowych filmach akcji, dramatach, komediach i horrorach.

Downey jest również producentką światowego hitu Sherlock Holmes, którego premiera odbyła się w Boże Narodzenie 2009 roku; film przyniósł zyski w wysokości 516 milionów dolarów na całym świecie. W tej produkcji w reżyserii Guya Ritchiego zagrali Robert Downey Jr., Jude Law, Rachel McAdams i Mark Strong. To pełen zagadek film przygodowy, dzięki któremu legendarny detektyw wymyślony przez Arthura Conana Doyle’a podbił kinowe ekrany jak nigdy wcześniej.

Ostatnio pracowała jako producent filmu Todda Phillipsa Zanim odejdą wody, z Robertem Downeyem Jr. i Zackiem Galifianakisem. Jest też producentką wykonawczą thrillera Jaume’a Colleta-Serry Tożsamość, który ukaże się na początku 2011 r.

Poza tym jest producentką wykonawczą filmu Iron Man 2, drugiej części kasowego hitu Iron Man, który zarobił na świecie ponad 620 milionów dolarów ze sprzedaży biletów. W drugiej części filmu Iron Man Jon Faverau ponownie podjął współpracę z Robertem Downeyem Jr. i Gwyneth Paltrow, zagrali w nim także Don Cheadle, Mickey Rourke i Scarlett Johansson.

Wcześniej Downey zajmowała stanowisko jednego z prezesów wytwórni Dark Castle Entertainment i wiceprezesa wykonawczego ds. produkcji w wytwórni Silver Pictures. Po nawiązaniu współpracy z Silver Productions w 1999 roku była odpowiedzialna za nadzór nad rozwojem i produkcją filmów fabularnych powstających pod szyldami obu wytwórni, między innymi nad filmami Trzynaście duchów i Kod dostępu.

W 2002 roku zadebiutowała jako współproducentka filmu Statek widmo, a rok później została współproducentką Od kołyski aż po grób. Downey wyprodukowała również filmy Gothika i Dom woskowych ciał, pracowała także jako producent wykonawczy cieszącego się uznaniem krytyków thrillera Kiss Kiss Bang Bang.

Później Downey była producentką cenionego przez krytyków dramatu psychologicznego Neila Jordana Odważna z Jodie Foster i Terrence’em Howardem oraz chwalonej komedii kryminalnej Guya Ritchiego Rock’N’Rolla z Gerardem Butlerem, Tomem Wilkinsonem, Thandie Newton, Idrisem Elbą, Chrisem „Ludacrisem” Bridgesem i Jeremym Pivenem, thrillera Sierota w którym grają Vera Farmiga i Peter Sarsgaad oraz thrillera Zamieć z Kate Beckinsale. Była też producentką wykonawczą osadzonego w post-apokaliptycznych realiach dramatu braci Hughesów Księga ocalenia z Denzelem Washingtonem i Garym Oldmanem.

Przed objęciem posady w Dark Castle i Silver Productions Downey pracowała przy hitach Mortal Kombat i Mortal Kombat 2: Unicestwienie.

Downey ukończyła studia w Szkole Filmowo-Telewizyjnej Uniwersytetu Południowej Kalifornii (ang. University of Southern California’s School of Cinema-Television).

DAN LIN (producent) jest dyrektorem naczelnym Lin Pictures, firmy producenckiej powiązanej z Warner Bros., która podpisała umowę na wyłączność z wytwórniami Warner Bros. Pictures i New Line Cinema. Ostatnio pracował nad produkcją hitu Sherlock Holmes z Robertem Downeyem Jr., Jude'em Law i Rachel McAdams. Film zarobił na całym świecie ponad 516 milionów dolarów.

Lin wyprodukował też thriller The Box: Pułapka, z Cameron Diaz, oraz komedię Ricky’ego Gervaisa The Invention of Lying, z Gervaisem i Jennifer Garner w rolach głównych. Był również producentem wykonawczym filmu familijnego Roberta Rodrigueza Kamień życzeń — magiczne przygody, oraz thrillera akcji Terminator: Ocalenie, w którym występują Christian Bale i Sam Worthington.

Obecnie pracuje również nad kilkoma kolejnymi projektami, takimi jak Justice League, Gangster Squad, The Lego Movie, Suicide Squad i Tom & Jerry.

Przed założeniem Lin Pictures, w styczniu 2008 roku, Lin sprawował funkcję wiceprezesa ds. produkcji w Warner Bros. Pictures. Podczas ośmiu lat pracy w studiu, w latach 1999–2007, nadzorował rozwój i produkcję filmów takich jak nagrodzony Oscarem dramat Martina Scorsese Infiltracja, 10.000 BC w reżyserii Rolanda Emmericha, Aviator w reżyserii Scorsese, Wojownicze żółwie ninja, Inwazja, Odlotowe dzieciaki, Alexander, Scooby-Doo 2 i Torque: Jazda na krawędzi.

We wrześniu 2008 roku Lin znalazł się na opracowanej przez magazyn Variety liście dziesięciu godnych uwagi producentów (ang. 10 Producers to Watch). W roku 2005 dołączył do listy znaczących postaci młodego pokolenia (ang. Next Generation List) magazynu The Hollywood Reporter.

Lin ukończył studia wyższe pierwszego stopnia w Wharton School na Uniwersytecie Pensylwańskim, a w 1999 roku otrzymał tytuł magistra w Harwardzkiej Szkole Biznesu (ang. Harvard Business School).

BRUCE BERMAN (producent wykonawczy) jest prezesem i dyrektorem generalnym wytwórni Village Roadshow Pictures. Wytwórnia współpracuje z Warner Bros. Pictures przy tworzeniu wielu filmów, które rozpowszechniane są na całym świecie przez Warner Bros., a na wybranych obszarach przez Village Roadshow Pictures.

W pierwszej partii filmów wyprodukowanych w ramach tej współpracy znalazły się takie hity jak Totalna magia z Sandrą Bullock i Nicole Kidman, Depresja gangstera z Robertem De Niro i Billym Crystalem, Matrix z Keanu Reevesem i Laurence’em Fishburne’em, Złoto pustyni z George’em Clooneyem, Kosmiczni kowboje w reżyserii grającego główną rolę Clinta Eastwooda oraz Miss Agent z Sandrą Bullock i Benjaminem Brattem.

Pod szyldem Village Roadshow Pictures Berman wyprodukował później wiele przebojów, wśród nich warto wymienić: Dzień próby, za który Denzel Washington otrzymał Oscara, trylogię Ocean's, Dwa tygodnie na miłość z Sandrą Bullock w duecie z Hugh Grantem, Rzeka tajemnic Eastwooda z Seanem Pennem i Timem Robbinsem w oscarowych kreacjach, Matrix Reaktywacja i Matrix Rewolucje, Charlie i fabryka czekolady z Johnnym Deppem, nagrodzony Oscarem film animowany Happy feet: Tupot małych stóp, kasowy przebój Jestem legendą z Willem Smithem, komedię Dorwać Smarta ze Steve’em Carellem i Anne Hathaway, komedię Jestem na tak z Jimem Carreyem, doceniony przez krytyków dramat Gran Torino w reżyserii grającego główną rolę Clinta Eastwooda, oraz Gdzie mieszkają dzikie stwory, filmową adaptację niezwykle popularnej książki Spike'a Jonze’a, film akcji Guya Ritchiego Sherlock Holmes z Robertem Downeyem Jr. i Judem Law, komedię Psy i koty: Odwet Kitty, animowany film przygodowy Zacka Snydera Guardians of Ga’Hoole oraz komedię romantyczna Och, życie w reżyserii Grega Berlantiego z Ketherine Heigl i Joshem Duhamelem.

Berman rozpoczął karierę w branży filmowej jeszcze jako student Szkoły Prawa w Georgetown (ang. Georgetown Law School) w stanie Waszyngton, pracując w MPAA z Jackiem Valentim. W roku 1978, po ukończeniu studiów prawniczych, rozpoczął pracę w Casablanca Films. Później przeniósł się do wytwórni Universal, gdzie w 1982 roku został wiceprezesem ds. produkcji.

W 1984 roku Berman nawiązał współpracę z Warner Bros. i objął stanowisko wiceprezesa ds. produkcji, a cztery lata później został awansowany na stanowisko starszego wiceprezesa ds. produkcji. We wrześniu 1989 roku mianowano go prezesem ds. produkcji kinowej, a w roku został 1991 prezesem ds. światowej produkcji kinowej i piastował to stanowisko do maja 1996 roku. Za jego kadencji wytwórnia Warner Bros. Pictures wyprodukowała i rozpowszechniła filmy takie jak Uznany za niewinnego, Chłopcy z ferajny, Robin Hood: Książę złodziei, nagrodzony Oscarem dla najlepszego filmu obraz Wożąc panią Daisy, Batman Forever, Liberator, Malcolm X, Bodyguard, JFK, Ścigany, Dave, W sieci, Raport Pelikana, Epidemia, Klient, Czas zabijania i Twister.

W maju 1996 roku Berman założył w Warner Bros. Pictures wytwórnię filmów niezależnych Plan B Entertainment. W lutym 1998 roku został prezesem i dyrektorem generalnym Village Roadshow Entertainment.

MICHELE I KIERAN MULRONEY (scenarzyści) o wspólnym pseudonimie artystycznym „The Mulroneys” są małżeństwem scenarzystów. Przed powstaniem filmu Sherlock Holmes II pracowali przy kilku projektach dla Warner Bros., między innymi filmu Justice League. W ich dorobku znajdują się również takie filmy jak Pan i Pani Smith, Posejdon i This Means War.

Mulroneyowie byli ostatnio współreżyserami swego pierwszego filmu fabularnego Papierowy bohater, w którym zagrali Jeff Daniels, Emma Stone, Ryan Reynolds i Lisa Kudrow. Premiera filmu odbyła się podczas Festiwalu Filmowego w Los Angeles w 2009 roku a firma MPI wydała go wiosną tego samego roku. Ta dwójka scenarzystów pracuje obecnie nad kilkoma projektami, między innymi nad scenariuszem dla wytwórni Universal i reżysera Rona Howarda.

Kieran pochodzi z Virginii i jest absolwentem Uniwersytetu Columbia. Jego karierę scenarzysty poprzedziło dwadzieścia lat pracy w zawodzie aktora i lektora. Obecnie pracuje nad albumem z zespołem Cranky George z Los Angeles.

Michele dorastała w Wielkiej Brytanii, gdzie pisała scenariusze, reżyserowała i grała w sztukach. Studiowała na Uniwersytecie Londyńskim w szkole Central School of Speech and Drama. Ostatnio zajęła się pisaniem musicali filmowych. Pierwszy z nich Suny & Share Love You (zdobywca nagrody Outfest Award za najlepszą ścieżkę dźwiękową) ukaże się za pośrednictwem Vanguard w przyszłym roku. Właśnie zakończyła pracę nad nowym musicalem, w którym znalazło się 14 autorskich utworów.

Mulroneyowie mieszkają w Los Angeles z córką, Stellą.

PHILIPPE ROUSSELOT (operator zdjęć) w 1993 roku zdobył Oscara za zdjęcia do filmu Roberta Redforda Rzeka wspomnień. Wcześniej był nominowany do Oscara za pracę przy filmie Henry i June Philipa Kaufmana oraz Nadzieja i chwała Johna Boormana, za który otrzymał również nominację do nagrody BAFTA.

W rodzimej Francji Rousselot otrzymał Cezara za filmy Królowa Margot (La Reine Margot) i Diva. Zdobył również nagrodę BAFTA za pracę przy filmie Neila Jordana Wywiad z wampirem. Rousselot współpracował z Jordanem również przy filmach Odważna, Cud i Nie jesteśmy aniołami.

W międzynarodowym dorobku filmowym Rousselot ma nominacje do Cezara i nagrody BAFTA za film Niedźwiadek Jeana-Jacquesa Annauda, nominację do nagrody BAFTA za film Niebezpieczne związki Stephena Frearsa i Szmaragdowy las Boormana, a także nominację do Cezara za filmy Zbyt piękna dla ciebie Bertranda Bliera, Teresa Alaina Cavaliera i Księżyc w rynsztoku Jeana-Jacquesa Beineix.

Rousselot już po raz drugi podejmuje współpracę z Guyem Ritchiem, wcześniej pracowali razem nad filmem Sherlock Holmes, który odniósł międzynarodowy sukces. Rousselot nakręcił również trzy filmy dla reżysera Tima Burtona: Charlie i fabryka czekolady, Duża ryba i Planeta małp. We współpracy z innymi reżyserami nakręcił między innymi filmy: The Great Debaters i Antwone Fisher Denzela Washingtona, Ukryta strategia Roberta Redforda, Constantine Francisa Lawrence'a, Krawiec z Panamy Johna Boormana, Tytani Boaza Yakina, Zagubione serca Sidneya Pollacka, Instynkt Jona Turteltauba, Skandalista Larry Flint Milosza Formana, Mary Reilly Stephena Frearsa, Sommersby Jona Amiela, Dziękuję ci życie Bertranda Bliera, a ostatnio Larry Crowne Toma Hanksa, z Hanksem i Julią Roberts — jest to zaledwie część jego dorobku.

Rousselot zadebiutował również jako reżyser filmów fabularnych z obrazem Pocałunek węża, który był nominowany do Złotej Palmy na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1997 roku.

SARAH GREENWOOD (scenografka) była trzykrotnie nominowana do Oscara, ostatnio za pracę przy hicie kasowym Guya Ritchiego Sherlock Holmes, za który otrzymała również nagrodę od stowarzyszenia scenografów Art Directors Guild Award. Dwie poprzednie nominacje otrzymała za pracę przy docenionych przez krytyków filmach kostiumowych w reżyserii Joe’go Wrighta Duma i uprzedzenie oraz Pokuta. Za film Pokuta przyznano jej nagrodę BAFTA, nagrodę Evening Standard British Film Awards oraz nominację do nagrody Art Directors Guild Award. W roku 2008 podczas Festiwalu Filmowego w Hollywood uznano ją za najlepszą scenografkę roku.

Ostatnio Greenwood ponownie podjęła współpracę z Wrightem przy dramacie Solista, z Robertem Downeyem Jr. i Jamiem Foxxem. Inne filmy fabularne w jej dorobku to Hanna Joe’go Wrighta, w którym zagrali Cate Blanchett i Erica Bana, Niezwykły dzień Panny Pettigrew, Miłosna układanka, Born Romantic, Tegoroczna miłość, Guwernantka oraz film Trzymaj aspidistrę w locie, pierwszy film fabularny, przy którym pracowała.

W telewizyjnym dorobku Greenwood warto wymienić trzykrotną współpracę z Joe’em Wrightem, przy produkcji miniserialu Nature Boy, serialu Bodily Harm oraz The Last King, za który otrzymała nominację do nagrody BAFTA TV. Wcześniej Greenwood otrzymała nagrodę Royal Television Society Award oraz nominację do nagrody BAFTA TV za scenografię do miniserialu BBC Tajemnice domu na wzgórzu.

Greenwood urodziła się w Anglii, ukończyła studia licencjackie w Wimbledon School of Art i rozpoczęła karierę jako scenografka. Następnie podjęła pracę w BBC jako scenografka kilku seriali telewizyjnych i reklam.

JAMES HERBERT (montażysta) pracował z Guyem Ritchiem nad kilkoma projektami, ostatnio nad światowym hitem kasowym Sherlock Holmes. Wcześniej ich współpraca obejmowała filmy fabularne Rock’N’Rolla, Revolver, film dokumentalny The Ego Has Landed oraz pilot filmu telewizyjnego stacji ABC Suspects.

Poza tym pracował przy filmach niezależnych Konspiracja Echelon oraz Lesbian Vampire Killers, czyli noc krwawej żądzy, nowej wersji klasyka horroru z 1974 roku A jednak żyje, thrillerze Devil’s Harvest, komedii Dirty Sanchez: The Movie oraz docenionym na całym świecie dramacie osadzonym w realiach drugiej wojny światowej w reżyserii Paula Verhoevena Czarna księga.

Jako asystent montażysty Herbert pracował przy następujących filmach: Sahara z Matthew McConaugheyem i Penelope Cruz, Troja w reżyserii Wolfganga Petersena z Bradem Pittem, Piotruś Pan w reżyserii P.J. Hogana, Lara Croft Tomb Raider: Kolebka życia Jana de Bonta z Angeliną Jolie, kolejną częścią przygód Jamesa Bonda Śmierć nadejdzie jutro oraz Zawód: Szpieg w reżyserii Tony’ego Scotta z Robertem Redfordem i Bradem Pittem.

JENNY BEAVAN (projektantka kostiumów) jest laureatką Oscara i nagrody BAFTA za pracę przy filmie Jamesa Ivory'ego Pokój z widokiem. Wielokrotnie wyróżniona za współpracę z ekipą filmową Merchant Ivory zdobyła nominacje do Oscara i nagrody BAFTA za projekty kostiumów z epoki na potrzeby filmów Powrót do Howards End i Bostończycy, a także nominację do Oscara za filmy Okruchy dnia i Maurycy.

Beavan otrzymała również nominację do Oscara i nagrodę BAFTA za pracę przy filmie Roberta Altmana Gosford Park, nominacje do Oscara i nagrody BAFTA za Dumę i uprzedzenie Anga Lee, nominację do Oscara za film Anna i Król Andy'ego Tennanta oraz nominację do nagrody BAFTA za film Franco Zeffirellego Herbatka z Mussolinim.

Wśród jej filmowych dokonań warto też wymienić następujące obrazy: film z okresu dwudziestolecia międzywojennego Jak zostać królem Toma Hoopera, Sherlock Holmes Guya Ritchiego, Opór w reżyserii Edwarda Zwicka, Amazing Grace Michaela Apteda, Czarna Dalia Briana De Palmy, Casanova w reżyserii Lassego Hallströma, Aleksander Olivera Stone'a, Linia czasu Richarda Donnera, Opętanie Neila LaBute'a, Długo i szczęśliwie Tennanta, Jane Eyre Zeffirelliego, oraz filmy wytwórni Merchant Ivory Jefferson w Paryżu i Jane Austen na Manhattanie.

W telewizji Beavan projektowała kostiumy do wielu produkcji długometrażowych i zdobyła nagrodę Emmy za komedię romantyczną stacji A&E Emma. Była też nominowana do nagrody Emmy i BAFTA TV za pracę przy miniserialu BBC Cranford i filmie telewizyjnym stacji HBO Wzbierająca burza. Poza tym otrzymała nominację do nagrody Emmy za film Lord Mountbatten: ostatni wicekról Indii.

Wśród teatralnych osiągnięć Beaven warto wymienić powstałą w 2002 roku broadwayowską przeróbkę sztuki „Private Lives” Noëla Cowarda, za którą otrzymała nagrodę Tony, a także nową wersję „Present Laughter” tego samego autora z 2007 roku, wystawianą w londyńskim West Endzie.

HANS ZIMMER (kompozytor) jest jednym z najbardziej wpływowych kompozytorów w branży filmowej. Podczas trwającej trzy dziesięciolecia kariery pracował przy ponad stu filmach. W 2010 roku Zimmer otrzymał ósmą nominację do Oscara za muzykę do filmu Guya Ritchiego Sherlock Holmes. Ostatnio współpracował z reżyserem Christopherem Nolanem nad filmem Incepcja oraz nad hitami Batman — Początek oraz Mroczny rycerz. Ten ostatni przyniósł mu nominację do nagrody BAFTA za muzykę do filmu.

Muzykę Zimmera można usłyszeć w kilku nowych produkcjach, między innymi w filmach Skąd wiesz? w reżyserii Jamesa L. Brooksa, filmie animowanym Megamocny, Rango Gore’a Verbinskiego oraz drugiej części filmu Kung Fu Panda.

W 1994 roku Zimmer otrzymał Oscara i Złoty Glob za muzykę do animowanego megahitu Król Lew. Album z muzyką do tego filmu okazał się jednym z najpopularniejszych albumów ze ścieżką dźwiękową w historii. Muzyka z Króla Lwa nadal cieszy się ogromną popularnością w uhonorowanej licznymi nagrodami teatralnej adaptacji musicalu, która w 1998 roku otrzymała nagrodę Tony dla najlepszego musicalu i nagrodę Grammy dla najlepszego oryginalnego albumu.

Zimmer otrzymał też nominacje do Oscara za muzykę do filmów Gladiator, Cienka czerwona linia, Książę Egiptu, Lepiej być nie może, Żona pastora oraz Rain Man. Ponadto otrzymał Złoty Glob i nominację do nagrody BAFTA za film Gladiator, a także nominacje do Złotego Globu za muzykę do filmów Kod da Vinci, Trudne słówka, Ostatni samuraj, Mustang z Dzikiej Doliny, Pearl Harbor oraz Książę Ęgiptu.

Długa lista filmowych dokonań Zimmera obejmuje też filmy Anioły i Demony, Madagaskar 2, Simpsonowie: Wersja kinowa, Holiday, Piraci z Karaibów: Na krańcu świata, Piraci z Karaibów: Skrzynia umarlaka, Batman — Początek, Madagaskar, Naciągacze, Rybki z ferajny, Helikopter w ogniu, Ring, Hannibal, Karmazynowy przypływ, Thelma i Louise, Wożąc panią Daisy, Mission Impossible II, Ich własna liga, Czarny deszcz, Ognisty podmuch, Prawdziwy romans i Moja piękna pralnia.

W 2003 roku stowarzyszenie ASCAP doceniło bogaty dorobek artystyczny Zimmera, przyznając mu prestiżową nagrodę imienia Henry'ego Manciniego za całokształt twórczości.

Poza licznymi osiągnięciami kompozytorskimi Zimmer ma na swoim koncie pracę jako konsultant i producent muzyki do wielu filmów, między innymi do niedawnego megahitu Iron Man, przy którym pracował jako producent wykonawczy muzyki.